1ª Subida Nocturna ó Xalo
26-09-09

 

Pois o día 26 de setembro, día de S. Cosme, concretamos de facer esta aventura e aínda que á convocatoria non respostou en demasía a xente cicloturista, compensamos a cantidade cunha calidade indubitable.

Diante da torre de Celas quedamos ás 9 para saír ás 9 e media e a pesar do retraso que tivo un servidor por mor dos imponderabeis do tráfico, con punualidade británica puxémonos en marcha furando a obscuridade cos nosos focos Abuín, Javi, Moncho e Monky. Algún furaba moito e outros menos, pero fomos furando sen problemas.

Mentres, Ana, Karina (que non se atreveu a facer o que sabe), Carmen e Carliños, despois de inmortalizarnos na saída, encargáronse de reservar a cea no Canteiro en Celas.

Nada máis sair pasamos por diante dunha casa e oimos dicir unha frase moi graciosa: non son ovnis que son ciclistas!!!., ó que nós non puidemos por menos que botar a rir.

Pillamos o camiño que vai paralelo ós muíños e decidimos despois non facer o tramo que vai acarón do río, pola perigosidade que podía supoñer e porque tampouco iamos sobrados de tempo. Despois subimos o Xalo polo tramo “fácil” a ritmo medio todos xuntiños e comentando o marabillosa que estaba a noite e a boa temperatura que había e ó mesmo tempo Abuín íanos cantando as porcentaxes na subida que nalgúns tramos chegaban ó 21% e case sempre por enriba do 15.

Descubrimos tamén que lle fixeron un arranxo importante á pista de terra, cunha capa de zahorra que nalgúns sitios levantaba a mesma medio metro e cortanto as árbores que antes facían algo de sombra xa na parte alta da subida. A ventaxe é que desapareceron, de momento, os regos no chan e que así se pode ver mellor a impresionante paisaxe chea de luz e cor da comarca costeira coruñesa.

Chegamos enriba contentos do traballo ben feito e voltamos cresteando primeiro para baixar polo tramo duro da subida do Roteiro ata chegar a enlazar por donde antes subimos e facer o camiño de volta polo mesmo sitio. A baixada foi bastante rápida sobretodo cando iamos preto de Abuín co seu super foco estragacoitos.

Despois dunha ducha en seco a base de desodorante, e con roupa deportiva rematamos o día cunha churrascada axeitada no Canteiro de Celas.

Non foi mal remate para unha impresionante velada que repetiremos a curto prazo. Obxectivo cumprido!!!.

Moncho